Ponad 200 internautów tworzyło miejski blog o powodzi

Przez ostatnie dni tysiące wrocławian śledziły w sieci blog "Wrocław z wyboru". Ponad 200 internautów relacjonowało tam wydarzenia z zalanego Kozanowa i innych zagrożonych dzielnic

- Miałem największą redakcję w Polsce złożoną z ludzi, których nie widziałem na oczy - mówi autor strony Paweł Andrzejczuk. Pięć lat temu pod adresem www.wroclawzwyboru.blox.pl Andrzejczuk zaczął prowadzić blog o Wrocławiu i jego historii. W czwartek strona zamieniła się w forum wymiany informacji o powodzi. - Poszedłem do sklepu, gdzie spotkałem spanikowanych ludzi, którzy wykupywali wodę - mówi autor bloga. - Chciałem uspokoić mieszkańców. Napisałam, że jeśli ktoś zna sytuację z zagrożeniach terenów, czekam na informacje. Pierwszy e-mail dostałem po trzech minutach. Potem przychodziło ich tyle, że nie mogłem się już wycofać.

Na blogu można było przeczytać, co się dzieje na wałach w Bartoszowicach, gdzie potrzebni są wolontariusze do układania worków oraz jaka pomoc przydałaby się mieszkańcom zalanego Kozanowa. Internauci wzbogacali informacje o zdjęcia i nagrywane komórkami filmy. - W sumie dostałem około 2,5 tysiąca e-maili - mówi Andrzejczuk. - Pisało do mnie ponad 200 osób z całego Wrocławia. Niektórzy specjalnie jechali w zagrożone miejsce, by zdać mi relację z pierwszej ręki.

W sobotę o godz. 22.51 jeden z internautów napisał: "Byłem na trasie Karczemna - Kozia - Rędzinska - Kozanów. Wszędzie na wałach pilnują ludzie. Sytuacja wydaje się opanowana. Na każdym z przyczółków widać zapasy worków i piachu. Na Stabłowicach strażacy się bardzo zżyli z mieszkancami:) (pozdrawiam panów strażaków spotkanych na stacji w Wilkszynie). Kozanów przypomina twierdzę. Przeraża ciemność i cisza. A księżyc odbija się w wielkim bajorze, jakie się tam utworzyło".

Podobnych opisów było mnóstwo. Andrzejczuk co kilka minut wrzucał nowe, nawet nocą. Informacja o istnieniu strony szybko rozeszła się po całym Wrocławiu. Adres bloga podawali sobie ludzie dyżurujący na wałach, mieszkańcy broniący Kozanowa i spacerowicze obserwujący podnoszący się stan Odry. - Ludzie szukali informacji. Teraz nie było takiego źródła jak telewizja TeDe w 1997 roku, która nadawała o powodzi 24 godziny na dobę - tłumaczy bloger. - Na stronie internetowej miasta brakowało komunikatów. Lepiej informował wojewódzki sztab kryzysowy. Jednak ludzie chcieli wiedzieć więcej.

Paweł Andrzejczuk ma 29 lat. Mieszka na Krzykach. Prowadzi firmę internetową. Z wykształcenia jest dziennikarzem. - Czułem się trochę nieswojo, publikując e-maile od internautów, bo dziennikarz powinien weryfikować informacje. Jednak w sytuacji krytycznej zaufałem ludziom i nie dostałem żadnej fałszywej informacji. Nikt nie napisał np., że gdzieś potrzebna jest pomoc, co potem okazałoby się nieprawdą - mówi bloger. - Wśród ludzi, którzy do mnie pisali, wspólne było poczucie, że chcą ratować swoje miasto.