Debata o krzyżach - wszystkiemu winni dorośli

LIST CZYTELNIKA. Zamieszczone na łamach "GW" relacje z debaty o miejscu symboli chrześcijańskich w XIV LO w moim przekonaniu sprzyjają jedynie promowaniu zjawiska, które pozwolę sobie nazwać szkolną pajdokracją - paradoksalnemu przeświadczeniu, że to uczeń powinien mieć decydujący głos o kształcie procesu szkolnej socjalizacji, któremu przecież sam podlega.

Nie trzeba być człowiekiem religijnym, by dostrzec, że religia spełnia pozytywne funkcje społeczne - zwłaszcza na poziomie świadomości zbiorowej, w świetle czego przekaz religijny w szkołach uzasadniany jest rozwojową potrzebą poszukiwania przez dzieci i młodzież pozytywnych wzorców i norm życia społecznego. Jestem przekonany, że kulturotwórczy charakter chrześcijańskiego symbolu krzyża sprzyja społecznemu upodmiotowieniu ucznia.

Jestem też pewny, że nie powinno być przedmiotem debaty to, co ze swej istoty dobre - najwidoczniej więc nie o sam symbol krzyża Chrystusa chodziło młodym inicjatorom sporu. Nie można jednak przy tym zapomnieć o tym, że epatowanie symbolami religijnymi sprawia, że tracą one swój właściwy charakter.

Edukacja szkolna winna więc bez wątpienia uwrażliwić uczniów na istotną rolę, jaką symbol religijny pełni w przestrzeni publicznej. Gdzie więc szukać winnych całego zamieszania? Wszystkiemu winni dorośli.