Miało się rodzić lepiej, a było gorzej

GODNIE RODZIĆ WE WROCŁAWIU - LIST. Mam za sobą dwa porody i odnoszę wrażenie, że z porodami we Wrocławiu jest gorzej niż w 2000 r.

Pierwszy raz w 2000 r. urodziłam na Brochowie siłami natury, w znieczuleniu. Za tę ekstrawagancję zapłaciłam 800 zł - nieoficjalnie, bo inaczej się nie dało - lekarzowi anestezjologowi.

Gdy siedem lat później zbliżał się mój drugi poród, byłam przekonana, że ponownie zapłacę za znieczulenie i będzie po kłopocie. Mam niski próg bólu, więc w ogóle nie dopuszczałam myśli, że mogę rodzić bez znieczulenia. Jednak mój lekarz prowadzący uświadomił mi, że to mało realne marzenie. Nie uwierzyłam mu i zaczęłam szukać we Wrocławiu szpitala, który mi zapewni poród ze znieczuleniem. Bez skutku.

Urodziłam synka siłami natury w potwornych bólach. Jakoś to przeżyłam i mimo wszystko wspominam ten dzień jako jeden z najwspanialszych w moim życiu, ale to nie dowód, że tak ma być. Powinnyśmy mieć prawo wyboru, nie musi nawet być bezpłatnie - rozumiem że może nie być stać naszego państwa na taki luksus.

Inna sprawa to hasło "Rodzić po ludzku". Gdy rodziłam na Dyrekcyjnej, w sali porodów rodzinnych wisiał plakat " Rodzimy po ludzku", ale położne nie pozwalały mi rodzić aktywnie, przykuły mnie do ktg, a same siedziały w swoim pokoiku i zaglądały do mnie raz na godzinę. To leżenie na łóżku było gorsze niż sam poród.

Opieka poporodowa była fatalna, opuściłam szpital zniszczona psychicznie, a nie była to depresja poporodowa. Na oddziale położniczym na Dyrekcyjnej położne lekceważą pacjentki, nie wspierają ich, a potrafią wręcz zadręczyć młodą matkę. Byłam na tyle zdesperowana, że chciałam wypisywać się na własne żądanie.

Powinny być jakieś jawne systemy oceny poszczególnych placówek, lekarzy prowadzących i położnych.

Przy drugim porodzie oczekiwałam postępu w stosunku do tego z 2000 roku, ale niestety bardzo się rozczarowałam.