Laudacja przewodniczącej Rady Miejskiej Wrocławia Barbary Zdrojewskiej na cześć Dalajlamy XIV przed nadaniem mu tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia

Duchowy i polityczny przywódca Tybetu. Laureat Pokojowej Nagrody Nobla z 1989 r. W 2008 r. uznany przez magazyn "Time" za najbardziej wpływowego lidera politycznego świata.

Urodził się 6 lipca 1935 roku w północno-wschodnim Tybecie, w ubogiej chłopskiej rodzinie. Miał dwa lata, gdy rozpoznano w nim kolejne, XIV wcielenie dalajlamy. Chłopiec został wyświęcony na mnicha i otrzymał imię Dzietsyn Dziambel Ngalang Losang Jeszie Tenzin Gjatso, co oznacza Najczcigodniejszy, Doskonałej Chwały, Elokwentny, Inteligentny Dzierżawca Nauk, Ocean Mądrości.

W 1940 r. jako Dalajlama XIV został wyniesiony na tron w Lhasie, stolicy Tybetu będącego wówczas monarchią.

W 1950 r., po wtargnięciu na teren wschodniego Tybetu żołnierzy Armii Ludowo-Wyzwoleńczej, Jego Świątobliwości powierzono pełną władzę polityczną. W 1951 r. Tybet stał się częścią Chin, formalnie nadal zarządzaną przez Dalajlamę XIV.

Jako głowa państwa i szef tybetańskiego rządu Dalajlama XIV podejmował liczne próby pokojowego rozwiązania konfliktu tybetańsko-chińskiego. Wielokrotnie negocjował z władzami chińskimi, szukał wsparcia w Indiach. Niestety, bezskutecznie.

Brutalna polityka Chin w Tybecie budziła opór mieszkańców.

W 1959 r. wybuchło powstanie. Tybetańczycy żądali wycofania się Chińczyków z ich kraju. Walczono o niepodległość. Powstanie zostało krwawo stłumione przez armię chińską. Uciekając przed represjami, Tybet opuściło wielu jego mieszkańców. Azyl znaleźli w Indiach. Od 1960 r. siedzibą Dalajlamy i tybetańskiego rządu na wychodźstwie jest Dharamsala, nazywana często "małą Lhasą".

Od bez mała 50 lat Jego Świątobliwość Dalajlama XIV nie ustaje w pokojowej walce o odzyskanie niepodległości Tybetu. Na Jego wniosek wielokrotnie debatowano na ten temat na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych. Podczas wystąpienia przed Kongresem Stanów Zjednoczonych nawoływał Chiny, między innymi, do podjęcia negocjacji, do zaprzestania masowego przesiedlania Chińczyków na teren Tybetu, do poszanowania swobód demokratycznych i zaniechania łamania praw człowieka.

Wszelkie próby pokojowego rozwiązania problemu Tybetu podejmowane przez Dalajlamę spotykały się ze zrozumieniem świata, lecz brakiem reakcji Chińskiej Republiki Ludowej. Niezależnie od działalności na forum międzynarodowym, celem Dalajlamy i emigracyjnego rządu jest pielęgnowanie ojczystego języka, historii, religii i kultury. Na uchodźstwie powstał tybetański uniwersytet, pielęgnowany jest tybetański buddyzm. Wartości buddyjskie oraz Powszechna Deklaracja Praw Człowieka stanowią podstawę ogłoszonej przez Dalajlamę konstytucji przyszłego wolnego Tybetu.

Jego Świątobliwość Dalajlama XIV kilkakrotnie spotykał się papieżem Janem Pawłem II, odwiedził bez mała 50 państw. W Polsce był dwukrotnie: w 1993 i 2000 roku. W 2008 r. marszałek Senatu Rzeczpospolitej ponownie zaprosił Dalajlamę XIV do Polski.

W uzasadnieniu do przyznanej Dalajlamie XIV w 1989 r. Pokojowej Nagrody Nobla napisano: "w swej walce o wyzwolenie Tybetu Dalajlama konsekwentnie przeciwstawia się stosowaniu przemocy. Opowiada się za rozwiązaniami pokojowymi, które pozwolą, w duchu tolerancji i wzajemnego szacunku, zachować historyczne i kulturowe dziedzictwo jego narodu". Istotnie, w trwającej wiele dekad walce Jego Świątobliwości o wolność Tybetu nie ma miejsca na przemoc i nienawiść.

Polska, choć doznała w przeszłości straszliwych cierpień, nigdy nie straciła ducha, a Polacy, po wielu latach niewoli żyją w wolnym kraju. Wrocław jest miastem wielu kultur i religii. Posługując się słowami wielkiego Polaka, papieża Jana Pawła II, Wrocław jest "miastem spotkania, jest miastem, które jednoczy". Wrocławianom i samorządowi Wrocławia idee Jego Świątobliwości są szczególnie bliskie.

Civitate Wratislaviensi Donatus Tenzin Gjatso Dalajlama XIV jest niedoścignionym wzorem w propagowaniu idei pokoju, wolności i wzajemnego poszanowania. Z tego powodu obdarowanie Jego Świątobliwości tytułem Honorowego Obywatela Wrocławia Rada Miejska naszego miasta poczytuje sobie za zaszczyt.