Tak, studenci są głąbami i zawsze nimi będą

LIST CZYTELNICZKI. Większości moich znajomych studentów wydaje się, że jak studiują, to już znaczy, że są inteligentni. Robią się intelektualnie ospali i nic im nie można zarzucić, bo przecież właśnie zaliczyli koło z przedmiotu o nazwie, której przeciętny człowiek ani nie pozna, ani nie usłyszy w ciągu całego życia.

Nie chcą się rozwijać, nie mają żadnych zainteresowań poza własnym indeksem. Ta duma z kolejnego zaliczonego roku na studiach jest dla mnie obrzydliwa. Wszystko mija się z celem. Nie wiem, czy to wynik tego, że wciąż wielu z nich ma rodziców, którzy ukończyli ledwie zawodówkę, czy to jakiś amerykański trend podnoszenia swojej pozycji społecznej dyplomem wyższej uczelni.

Wiem jedno: to nie ma już sensu. Jeśli mam być magistrem takim samym jak studenci z mojej grupy, czyli osoby, które na III roku filologii rosyjskiej nie umiały wskazać podmiotu i orzeczenia i które nazwały mnie kujonem, bo, o dziwo, jakoś pamiętam to z podstawówki, to dzięki. Jest mi wszystko jedno.

Mogą mnie równie dobrze wyrzucić z tej uczelni nawet jutro, bo i tak nie byłoby to żadnym dowodem na to, czy jestem głupia, czy nie.