Wielka zadyma na moście Grunwaldzkim. Jak w 1982 roku

Był tłum demonstrantów śpiewający "Chcemy bić ZOMO" na melodię przeboju Perfectu, milicjanci z pałami, polewaczka i płonący gazik. Dla potrzeb filmu Waldemara Krzystka w niedzielę na moście Grunwaldzkim zrekonstruowano na moście słynną bitwę z 31 sierpnia 1982 roku

Na most spadł deszcz ulotek: "Milicjanci, chodźcie z nami!". Na transparentach: "Wolność dla politycznych" i "Niech żyją wolne związki zawodowe". Siły "Solidarności" nie zareagowały na wezwanie do wycofania się z przeprawy. W stronę tłumu ruszyła polewaczka, ale strumienie wody nie zdołały stłumić oporu. W stronę zomowców poleciały kamienie i kubły na śmieci. Potem do tramwaju wskoczył Władysław Frasyniuk (Filip Bobek) i ruszył wprost na polewaczkę. Bitwa skończyła się zwycięstwem opozycji - zomowcy rzucili się do ucieczki.

'80 milionów'

Nastrój zwycięskiej walki udzielił się wszystkim. To, co wydarzyło się po kolejnym dublu ujęcia z polewaczką, jest ewenementem w dziejach kina. Bo to nie reżyser, ale tłum przemoczonych do suchej nitki statystów i aktorów wrzasnął zgodnie: "Jeszcze jeden!!!".

Zdjęciom przyglądał się Józef Pinior, uczestnik słynnej akcji wyprowadzenia z banku 80 mln zł wrocławskiej "Solidarności" tuż przed stanem wojennym, która stała się podstawą filmu. Po pierwszym dublu zwierzył się producentowi, że z chęcią sam rzuciłby dziś kamieniem.

- Unosi się nad tym wszystkim taka dobra energia - powiedział nam. - W momencie, kiedy rocznica Porozumień na wybrzeżu budzi polityczne spory, z Wrocławia płynie tak pozytywny sygnał. Czuje się też, że ten film jest wrocławianom potrzebny. I że całe miasto żyje tym, co się dzieje na moście.

Rzeczywiście, z nadrzecznych bulwarów plan filmu obserwowały setki wrocławian. Magdzie i Maciejowi Wiśniewskim udało się uzyskać zgodę producentów, żeby w przerwie zdjęć na planie odbyć krótką ślubną sesję zdjęciową. - Musieliśmy tu być - tłumaczył Maciej. - To jest niezwykłe wydarzenie we wrocławskiej kinematografii. Powstaje ogromna produkcja, ważna dla naszej historii.

Kliknij, aby obejrzeć olbrzymią galerię zdjęć z niedzielnego planu:

31 sierpnia 1982 roku
Manifestacja 31 sierpnia 1982 roku była największym masowym protestem we Wrocławiu. Do demonstracji w drugą rocznicę Porozumień Sierpniowych wezwała Tymczasowa Komisja Koordynacyjna "Solidarność". Na ulice Wrocławia wyszło prawie 50 tysięcy osób. Skierowano przeciwko nim około czterech tysięcy milicjantów i żołnierzy.
Ośmiu demonstrantów zostało postrzelonych, w tym jeden śmiertelnie: 27-letni pracownik Elwro Kazimierz Michalczyk zostawił żonę i dwoje dzieci. Rannych zostało 16 milicjantów, czterech żołnierzy i sześciu cywilów.
Straty materialne (zniszczone samochody, autobusy, wybite szyby) oszacowano na 5 mln starych złotych. Zatrzymano 645 osób, 48 stanęło przed sądem, a 425 przed kolegium.